[TR]
Bu araştırma, dİjİtal teknoloJİlerİn mİmarİ düşünceyİ ve temsİl bİçİmlerİnİ dönüştürme potansİyelİnİ araştırır. “Raf Dergİsİ Kapağı” projesİ, mİmarın dİjİtal çağın üretİm araçlarıyla kurduğu yaratıcı ortaklığı ele alarak, dİjİtal tektonİğİ yalnızca bİr yapım yöntemİ değİl, aynı zamanda düşünsel bİr farkındalık alanı olarak tartışır. Teknolojİk ve kozmolojİk eşİklerde yaşanan paradİgmatİk değİşİmlerİn İzİnde, hesaplamalı tasarım araçları artık yalnızca görselleştİrme aracı değİl, formun, varyasyonların ve üretİm stratejİlerİnİn türetİlDİğİ üretken bİr ortam halİne gelmİştİr. Bu bağlamda çalışma, şu soruya odaklanır: Görselleştİrmeden üretİme geçen dİjİtal tasarım araçları, mİmarlıkta tektonİk düşünceyİ nasıl yenİden bİçİmlendİrİr? Tasarım sürecİ, dİjİtal eskİz yöntemİyle yürütülmüş; İstanbul silüetİndekİ vİnçlerİn yerİne drone, robotİk kol ve 3B yazıcı gİbİ dİjİtal çağın üretİm araçlarının yerleştİrİldİğİ bir görsel manİfesto olarak kurgulanmıştır. Bu temsİlde, dİjİtal üretİm araçları bİrer yapım nesnesİ olmanın ötesİnde, mİmarlığın düşünsel ve estetİk dünyasının aktörlerİ olarak yenİden konumlanır. Sayısal ortam, burada hem eleştİrel hem üretken bİr alan olarak İşlev görür; dİjİtal tektonİk, mİmarın zİhİnsel üretİm sürecİne dahİl olur. Araştırma, mİmarın teknolojİyİ yalnızca kullanan değİl, onunla bİrlİkte düşünen bİr özneye dönüştüğünü; sayısal ortamın mİmarlığın temsİl, üretİm ve İfade bİçİmlerİnİ dönüştürerek yenİ bİr tasarım bİlİncİ yarattığını ortaya koyar. “Raf Dergİsİ Kapağı”, bu anlamda dİjİtal çağın mİmarlık kültüründekİ dönüşümüne daİr görsel bİr farkındalık eşİĞİ üretİr.
[ENG] This research explores the potential of digital technologies to transform architectural thought and modes of representation. The ‘Raf Magazine Cover’ project examines the creative partnership established by the architect with the production tools of the digital age, discussing digital tectonics not merely as a construction method but also as a realm of intellectual awareness. Following the paradigmatic shifts occurring at technological and cosmological thresholds, computational design tools are no longer merely visualisation tools but have become a productive environment from which form, variations, and production strategies are derived. In this context, the work focuses on the following question: How do digital design tools, which have transitioned from visualisation to production, reshape tectonic thinking in architecture? The design process was carried out using digital sketching methods; it was conceived as a visual manifesto in which the cranes in the Istanbul skyline were replaced by digital age production tools such as drones, robotic arms and 3D printers. In this representation, digital production tools are repositioned as actors in the conceptual and aesthetic world of architecture, beyond being mere objects of construction. The digital environment functions here as both a critical and productive space; digital tectonics becomes part of the architect’s mental production process. The research reveals that architects have transformed into subjects who not only use technology but also think alongside it; that the digital environment has created a new design consciousness by transforming the forms of representation, production and expression in architecture. In this sense, the ‘Raf Magazine Cover’ produces a visual threshold of awareness regarding the transformation in architectural culture in the digital age.
RAF’ın 83. Sayısı Çıktı!
asliyalcin.com 